O prawie do błędu, cyfrowym trwaniu mniejszych języków i pułapkach tzw. policji językowej, która zamiast chronić, potrafi skutecznie uciszać

Współczesna troska o tożsamość często rozbija się o surową ocenę poprawności, która paraliżuje naturalną potrzebę komunikacji. Zrozumienie, że język jest procesem, a nie zamkniętym eksponatem w muzeum, pozwala dostrzec w jego różnorodnych odmianach i neologizmach dowód na jego niesłabnącą żywotność.

Z tej rozmowy dowiesz się:

• Dlaczego warto mówić źle, byle mówić – o tym, jak nadmierny krytycyzm i dążenie do „czystości” języka stają się barierami w jego codziennym używaniu.
• Kim jest „policja językowa” – jak mechanizm wzajemnego oceniania wpływa na poczucie przynależności do wspólnoty mniejszościowej.
• Czy AI może uratować mowę przodków – o etycznych wyzwaniach digitalizacji i szansach, jakie dają nowe technologie w archiwizowaniu żywego słowa.
• Jak świat cyfrowy buduje zasięgi mniejszości – o przykładach z Walii i Irlandii, gdzie media społecznościowe stają się nową szkołą języka dla młodego pokolenia.

Język przetrwa tylko wtedy, gdy pozwolimy mu ewoluować, popełniać błędy i swobodnie oddychać w cyfrowej rzeczywistości.

Audycja: Rozmowa Na Widnikù Kaszëbë
Rozmawiali: Maciej Józefowicz, Agnieszka Łukasik
Emisja: 30.04.2026